The Good Sister is een meeslepend psychologisch drama over Rose’s innerlijke strijd tussen loyaliteit en twijfel, met Marie Bloching in een ijzersterke hoofdrol. Regisseur Sarah Miro Fischer maakt de spanning en de complexiteit van menselijke relaties voelbaar en laat zien hoe familiebanden onverwachte en moeilijke morele keuzes kunnen opleveren. Na haar korte film Spit (2021) maakte Fischer met The Good Sister haar speelfilmdebuut, dat zijn wereldpremière beleefde op het Filmfestival van Berlijn en daarna te zien was op het San Sebastián Film Festival.
In de pers:
★★★★ “THE GOOD SISTER roept de vraag op wat nodig is om het vertrouwde, ingesleten beeld van een naaste drastisch te herijken. Lang houdt Fischer elke vorm van uitleggerig goed-fout- of zwart-witdenken op afstand. Moraliteit kan zich zomaar manifesteren als een moeras waar je in een oogwenk tot aan je nek in staat, laat de film zien.” “ze blijft de toenemende spanning in haar broeder-zusterportret slim met verraderlijk zachte hand filmen.” De Volkskrant
★★★★ “Kan een Good Sister ook een bad girl zijn? De verbluffende Duitse debuutfilm van Sarah Miro Fischer, die vorig jaar in première ging op het filmfestival van Berlijn, draait helemaal om die vraag.” “Kippenvel als de camera minutenlang alleen maar op haar gezicht is gericht wanneer een politieman de verklaring van het slachtoffer voorleest.” NRC
★★★★ “Erg sterk dat de Duitse regisseur Sarah Miro Fischer zich in THE GOOD SISTER, haar behoedzame speelfilmdebuut, niet concentreert op het slachtoffer maar op de dader, en meer nog op de getuige die ongewild bij de zaak betrokken raakt.” Trouw
★★★★ “THE GOOD SISTER is een knap psychologisch drama, zeker als je bedenkt dat het hier om een speelfilmdebuut gaat. Maar nog bijzonderder is het feit dat na het midpoint nog een flink aantal verrassende situaties, dilemma’s en handelingen volgen. Hierdoor verliest het scenario tot het einde toe geen spanning, daar waar andere verhalen na de helft nog wel eens zwabberen.” Cinemagazine
“THE GOOD SISTER laat zien dat films over verkrachtingscultuur en toestemming belangrijk zijn, maar ook dat deze thema’s beperkend kunnen werken – juist omdat er zoveel op het spel staat.” Parool